Dudaktan Kalbe ( Gecenin Hüznü )

Gün geçmez
Yüreğimdeki acı amansız
Yalnızlık
Yüzüme vurur geçer zamansız
Hüznüm bile yorgun

Her damla
Gözyaşımdaki keder umutsuz
Sensizlik
Geceme akar gider mi sonsuz
Kalbim yine yorgun

NİNNİ

Yum usulca gözlerini
Uzat üşümüş ellerini
Sakla o masum yüreğini
Zaman gibi sessiz uyu
Bu dünya dipsiz bir kuyu
Pamuktan kalbin solmadan
Hayat yüzüne vurmadan
Uyu yavrum uyu
Bu dünya dipsiz bir kuyu
Uyu melek yüzlüm uyu
Bu dünya dipsiz bir kuyu

YOKSUN

Küçücük yüreğim
Yorgun,Çaresiz;Yalnız
Vurunca kapımı aşk her uyandığımda
Yoksun Ah
Sen

Hergün bir damla yaş
Akar yüzüme vurur
Susunca şehir bak
Ben burdayım hala
Yoksun Ah
Sen

YAPRAK DÖKÜMÜ

Gün geceye varmadan
Toz duman eder bu şehir
Yalnızlığa inat
İklimler değişir
Gün bitiyor bak yine
Dün yitiyor kalbime
Her mevsim bana sonbahar
Dört duvar
Gün bitiyor bak yine
Dün yitiyor kalbime
Her mevsim bana Sonbahar
Yaprak Dökümü

TEBESSÜM

Dün.. bugün.. yarın..
Umut eder bir yanım.
Bu son degil ,baslangıç
Biliyorum.
Yağmurun sesi anlatıyor bize herşeyi
Yüzümde bir tebessüm dinliyorum...
Bu acılar elbet biter
Hayat yine devam eder
Bekliyorum...
Neler neler gelir geçer
Herşey unutulur
Bir ümitle yeni bir gün başlar..
Gelsede son bahar
Hayat gülümsüyor akıp gidiyorken zaman
A yine bir gün baslar...
Yepyeni, umutlar...
Gelsede sonbahar...

UZAK

Yine ay doğuyor
Yine günler uzak
Uzanır geceler ah hüzüne
Dolanır uykudan sabaha

Günler geçiyor
Bana herşey uzak
Dökülür yeni bir yaprak daha
Vururken yüzüme sonbahar

TUTSAK

Saklama yüzünü
Yarım kalan hüznünü
Yavaş yavaş dağılır
Bulutlar Karanlıklar
Yine duvarlar örülür tenine
Yeni umutlar süzülür yüreğine
Bir damla gün ışığı yüzüne yasak
Gözyaşı umut hep sana tuzak
Elin kolun bağlı aşk sana yasak
Her yeni sabah gecene tutsak
Hep sana uzak
Ah Hüznüne tutsak

GEL ETME YAR

Gel etme yar beni koyma elde
Toprağını suyunu yitirme
Kanayan yaramı incitme
Ben değilim bende
Duman oldum günah değilmi bana
Ne ettimki neler buldum
Kolum Kanadım kırdın